مدل مو مناسب صورت گرد

موی بلند با لایه‌هایی که از زیر چانه شروع می‌شوند، خط‌های عمودی کنار صورت می‌سازد و آن را کشیده‌تر نشان می‌دهد. لایه‌ها را از بالای گونه شروع نکن؛ حجم کنار صورت را زیاد می‌کند.

باب بلندی که جلو کمی بلندتر از پشت است و تا زیر چانه می‌رسد. زاویهٔ مورب جلو گردیِ صورت را می‌شکند؛ طول را پایین‌تر از چانه نگه دار.

اگر موی مواج یا فر می‌خواهی، شکل‌دادن را از پایین‌تر از چانه شروع کن. فر کنار گونه‌ها عرض را بیشتر می‌کند ولی فر در انتهای مو حالت را نرم می‌دهد.

موی کوتاه با طول بیشتر در بالای سر و کوتاه‌تر در کناره‌ها، صورت را بالا می‌کشد. پشت و کنارها را کوتاه بگیر و بالا را اُریب حالت بده.

جمع‌کردن مو در بالای سر قد صورت را بیشتر نشان می‌دهد. چند تار از کنار صورت را آزاد بگذار تا خط فک نرم‌تر دیده شود.

فرق کج صورت را نامتقارن می‌کند و عرض را می‌شکند. فرق وسط تأکید بر گردی را بیشتر می‌کند؛ اگر دوستش داری، چتری یا تارهای مورب کنار صورت هم اضافه کن.

چتریِ مورب که از یک طرف پیشانی به کنار گونه می‌رود، خط اُریب می‌سازد و پیشانی را کوتاه نمی‌کند. روی ابرو نزن؛ کمی بلندتر از ابرو بهتر است.

اگر انتهای چتریِ پرده‌ای از سطح گونه پایین‌تر برود، گونه‌ها را قاب می‌گیرد و بدون پهن‌کردن، نرمشان می‌کند.

خط برشِ مو درست روی چانه، صورت را بسته و پهن‌تر نشان می‌دهد. اگر باب می‌خواهی، کمی بلندتر یا کوتاه‌تر از چانه ببُر.

چتریِ کوتاه و هم‌ترازِ ابرو پیشانی را کوتاه و صورت را گردتر نشان می‌دهد. اگر چتری می‌خواهی، مورب و بلند باشد.

فرِ درشت یا موی پرپشت در سطح گونه‌ها عرض را دوبرابر می‌کند. حجم را بالاتر یا پایین‌تر از گونه ببر.